1. Normalnym stanem katolika poważnie troszczącego się o swoje zbawienie jest stan łaski uświęcającej.

2. Stan łaski uświęcającej tracimy popełniając grzech ciężki inaczej zwany śmiertelnym. Grzechy powszednie, choć by były bardzo liczne, nie niszczą w nas stanu łaski uświęcającej.

3. Grzech ciężki, czyli śmiertelny popełnia ten, kto świadomie i dobrowolnie łamie przykazanie Boże lub kościelne w sprawie ważnej. Te trzy warunki muszą zaistnieć jednocześnie, aby można było mówić o grzechu ciężkim, czyli śmiertelnym. Brak jednego z wymienionych warunków sprawia, że grzech kwalifikujemy jako powszedni.

4. Ważną rolę odgrywają tu okoliczności popełnienia grzechu (np. lekceważenie przykazania), które mogą sprawić, że grzech powszedni może być kwalifikowany jako śmiertelny.

5. Należy przede wszystkim unikać grzechów ciężkich, gdyż popełnienie jednego może nam zamknąć drogę do nieba. Mając grzech śmiertelny na sumieniu należy dołożyć wszelkich starań, aby z Sakramentu Pojednania skorzystać jak najszybciej.

6. Sakrament Pojednania sprawowany jest w naszej parafii przed Mszami św.

7. Jeżeli zachodzi potrzeba, zawsze można poprosić kapłana w zakrystii o umożliwienie skorzystania ze spowiedzi.

8. Należy unikać korzystania z Sakramentu Pojednania podczas sprawowania Mszy św., gdyż kłóci się to z liturgiczną zasadą, aby jednocześnie nie sprawować wielu sakramentów.